Chapter Text
‘ถึงเจ้าชายเจเซริส เวลาเรียน
ข้าไม่คิดเลยว่าจะได้จดหมายตอบกลับจากท่าน นับว่าเป็นเรื่องดียิ่ง ข้าได้อ่านเนื้อหาจดหมายที่ท่านส่งมา มันคือเรื่องจริงหรือที่ดินแดนของท่านทำเช่นนั้นกับเหล่าโอเมก้า ดินแดนที่ข้าคิดว่าดังสวรรค์แท้จริงแล้วกลับปฏิบัติต่อคนที่อ่อนแอกว่าเช่นนี้ หากเนื้อหาในจดหมายก่อนหน้าของข้าทำให้ท่านขุ่นเคืองใจข้าต้องขออภัยด้วย ข้ามิได้หวังจะโอ้อวดแต่อย่างใด เพียงแค่อยากชวนท่านพูดคุยเรื่องดินแดนเท่านั้น พูดถึงตำนานจากดินแดนของท่าน มีอย่างหนึ่งที่ข้านั้นติดใจ ท่านบอกว่าโอเมก้านั้นมีช่วงเวลา ‘ฮีท’ ที่แดนเหนือโอเมก้าทุกคนต่างแข็งแรงและทำงานได้เป็นปกติ ไม่คิดเลยว่าในที่ที่ท่านอยู่จะมีอาการเช่นนี้ด้วย จะเป็นการรบกวนหรือไม่หากข้าอยากทราบอาการเหล่านั้นคร่าวๆ มันเป็นเรื่องแปลกใหม่สำหรับข้ายิ่งนัก
แล้วก็…เรื่องของคู่แห่งโชคชะตาที่ท่านได้เอ่ยถามถึง ข้าได้ลองสอบถามนักรบผู้นั้นแล้ว เขากล่าวว่าเมื่อพบหน้าก็ตกหลุมตั้งแต่แรกพบ อีกทั้งยังมีอารมณ์และวิ่งเข้าใส่กันราวสัตว์ป่า…ข้าเองก็ไม่ทราบว่ามันเป็นเช่นไร หลังจากนั้นเขาก็กล่าวว่าเขาได้กัดพร้อมกับฝังเขี้ยวลงหลังขอของโอเมก้านางนั้น ข้ารู้สึกตกใจกับการทำร้ายคู่ของตนอย่างยิ่งแต่เมื่อได้ไปลองค้นหาในหนังสือโบราณ มันกลับระบุไว้ว่านั่นคือการผูกพันธะ โอเมก้าที่ถูกกัดจะสวามิภักดิ์และมีอัลฟาตนนั้นคนเดียว เหมือนกับอัลฟา หากเป็นคู่โชคชะตาก็ไม่อาจมองใครอื่นได้ แต่นั่นกลับทำให้ข้าโกรธเล็กน้อย ไม่ว่าอัลฟาจะเจอหรือไม่เจอคู่แห่งโชคชะตา เขาก็ควรมีคู่เพียงคนเดียวหรือไม่? เจ้าชาย…ท่านมีความคิดเห็นอย่างไรกับเรื่องนี้
หากท่านตอบกลับจดหมายข้าจะตอบกลับให้เร็วโดยที่สุด และท่านยังไม่ต้องให้คำตอบแก่ข้าเรื่องคู่ครอง พวกเราทั้งสองค่อยเป็นค่อยไปกันดีหรือไม่ หากมีสิ่งใดที่ท่านชอบหรือมิชอบ ท่านสามารถเขียนลงจดหมายเหล่านี้ได้
หวังว่าท่านจะตอบกลับจดหมายโดยเร็ววัน
ลอร์ดครีแกรน สตาร์ค‘
เจเซริสอมยิ้มกับจดหมายฉบับที่สองที่ท่านลอร์ดแห่งแดนเหนือส่งมาให้ ในบรรดาจดหมายทั้งหมดเขาตอบกลับไปเพียงลอร์ดครีแกน เมื่อตรวจสอบดีแล้วว่าท่านลอร์ดคนอื่นมิได้นิยมชมชอบหรือมีความสนใจในตัวเขา เจเซริสก็ตัดสินใจนำจดหมายทั้งหมดเผาทิ้งอย่างไม่ใยดี เว้นไว้แต่จดหมายซองสีดำที่ถูกส่งมาจากทางเหนือ
หนึ่งสัปดาห์ต่อมาหลังจากที่เจเซริสเขียนตอบกลับจดหมาย ในที่สุดจดหมายตอบกลับอีกฉบับก็มาถึงปราสาท ในขณะที่กำลังรับประทานอาหารอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา ขันทีส่งจดหมายประจำปราสาทก็นำจดหมายฉบับนี้มาให้เขา
เรนีร่ามองลูกชายที่ดูกระตือรือร้นผิดปกติก่อนจะหันไปมองเดมอนที่นั่งมองลูกบุญธรรมข้างกาย เดมอนไหวไหล่เลิกคิ้วขึ้นสูงก่อนจะตัดเนื้อเป็นชิ้นพอดีคำแล้วป้อนเมียรักอย่างที่ทำประจำ
เจเซริสลุกขึ้นจากโต๊ะทานข้าวก่อนใคร เขาหยิบเอาขนมปังสองชิ้นแล้วรีบเดินกลับไปที่ห้องของตัวเองอย่างเร่งรีบ ในมือเปิดจดหมายจากท่านลอร์ด อ่านไปด้วยพร้อมกับเดินสับขาเร็วไวให้ถึงห้องนอน
กระดาษและซองจดหมายที่สั่งให้ข้าหลวงซื้อใหม่ถูกแกะแล้ววางไว้บนโต๊ะ น้ำหมึกชั้นดีถูกเปิดฝา เจเซริสจรดปลายปากกาขนนกก่อนจะเริ่มเขียนตอบอย่างอารมณ์ดี การได้พูดคุยผ่านจดหมายซึ่งไม่มีเรื่องของผลประโยชน์เข้ามาเกี่ยวช่างเป็นเรื่องที่น่าอภืรมย์นักในความคิดเจเซริส
‘ถึงท่านลอร์ดแดนเหนือ
เป็นเรื่องจริงที่ดินแดนของข้านั้นปฏิบัติกับโอเมก้าเช่นนั้น สวรรค์ที่ท่านฝันถึงคงเป็นเพียงเรื่องเพ้อฝัน ที่นี่เมื่อรู้ว่าลูกของตนได้เพศรองเป็นโอเมก้าพวกเขาจะนำคนเหล่านั้นไปขายยังซ่องสลัมในเมือง ข้าเองยังคิดว่าหากข้าไม่ได้มีสายเลือดของเชื้อพระวงศ์ไม่พ้นต้องถูกขายทอดตลาดเป็นโสเภนีให้บุรุษที่มีกำหนัด และท่านอย่าได้ห่วงไปเลยท่านลอร์ด จดหมายของท่านหาได้สร้างความขุ่นเคืองให้กับข้า ข้าอยากลองไปเหยียบแดนเหนือสักครั้งเพราะที่แห่งนี้โอเมก้าไม่มีสิทธิ์ได้ทำอย่างอื่นนอกจากขายบริการทางเพศ ข้าอยากเห็นว่าพวกเขาอยู่กันเช่นไรและยังอยากเคารพการปกครองของท่านที่ไม่เหลื่อมล้ำให้กับผู้ที่แข็งแกร่ง หากเขียนถึงขนาดนี้ข้าคงอนุมานได้เองแล้วสินะว่าดินแดนแห่งทางเหนือต่างหากที่เป็นสวรรค์โดยแท้จริง
เรื่องตำนานที่ข้าเล่าไปฉบับที่แล้ว เป็นอีกเรื่องที่ข้าตกใจว่าเหตุใดโอเมก้าทางเหนือถึงได้ไม่ฮีท ที่ดินแดนของข้าหนึ่งสัปดาห์แรกของเดือนหรือตามร่างกายของโอเมก้าคนนั้นๆ จะมีช่วงเวลาที่เรียกว่าฮีท ซึ่งอาการดังกล่าวจะทำให้มีไข้ขึ้นสูง ร่างกายอ่อนแอกว่าที่เคยเป็น อีกทั้ง……ข้าต้องขออภัยหากต้องเขียนเรื่องเหล่านี้ลงจดหมายของท่าน แต่ว่าเมื่อโอเมก้าของดินแดนที่ข้าอยู่เกิดรอบฮีท พวกเขาจะมีอารมณ์ทางเพศสูงและยังปลุกสัญชาตญาณดิบของอัลฟาให้เข้าหาและผสมพันธุ์ พวกเราและอัลฟาจะขาดสติ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้เมื่อมีคดีในเมืองเกิดขึ้นส่วนใหญ่โอเมก้าจะถูกกล่าวหาและถูกลงโทษ
เรื่องคู่แห่งโชคชะตาที่ท่านเขียนมา ข้าได้อ่านแล้วและรู้สึกอัศจรรย์ใจยิ่ง ดินแดนของข้าหาได้มีเรื่องราวโรแมนติกเช่นนี้ และที่ท่านถามความเห็นของข้า ข้าเห็นด้วยกับข้าความที่ท่านเขียน เป็นอีกครั้งที่ข้าต้องขออภัยที่จะเขียนเนื้อหาส่วนตัว หากท่านไม่อยากรู้จะทิ้งไปเลยก็ได้
ข้าเองตั้งแต่ยังเด็กถูกครหาว่าเป็นลูกชู้ นั่นทำให้ข้าและน้องมีสำนึกอยู่เสมอและรู้จักเจียมตัว และแม้ข้าจะมีชาติกำเนิดเช่นนี้ข้ากลับมองว่าการมีภรรยาหรือสามีคนเดียวเป็นเรื่องที่น่าเคารพยิ่ง ตอนนี้ท่านแม่ของข้าและพ่อบุญธรรมต่างก็มีความสุข น้องของข้า ลูเซริสและน้าของข้าเอมอนด์ พวกเขาทั้งสองเพิ่งจะสมรสกันไปเมื่อปีก่อน คนรอบข้างที่มีความสุขและรักกันกลมเกลียวต่างทำให้ข้าอยากมีความรักเช่นนั้นบ้าง
ข้ามีเรื่องอยากเล่าให้ท่านฟัง เมื่อสัปดาห์ก่อนที่ท่านส่งจดหมายมา ก่อนที่ข้าจะได้เปิดจดหมายของท่านข้าเอาแต่หมกตัวอยู่กับจดหมายมากมายของเหล่าลอร์ผู้สูงศักดิ์ จนท่านแม่ของข้า ราชินีเรนีร่าเดินเข้ามาพร้อมกับเอ่ยขึ้นว่าข้าไม่จำเป็นต้องมีคู่ครองเพราะอย่างไรเสียข้าก็ยังเป็นลูกของนาง ทว่าท่านเชื่อหรือไม่ว่าพอข้าเปิดอ่านจดหมายของท่าน ความคิดที่จะเปิดอ่านของลอร์ดท่านอื่นก็หมดไปเสียดื้อๆ ข้าดีใจเหลือเกินที่ท่านไม่ได้หวังผลประโยชน์ดังคนอื่น อาจเพราะดินแดนของท่านนั้นไร้เทียมทานแม้ไม่มีมังกรของข้า
ขอบคุณท่านมากที่ใส่ใจในเนื้อหาของจดหมาย ข้าเองก็จะรีบตอบกลับทันทีหากได้รับจดหมายจากท่าน ข้าเฝ้ารอท่านให้เล่าถึงดินแดนอย่างใจจดใจจ่อเสมอ และเรื่องคู่ครอง หากท่านยังไม่แน่ใจหรือยังไม่อยากได้คำตอบ เราทั้งสองต่างค่อยเป็นค่อยไปก็ได้อย่าได้รีบร้อนเลย
ส่วนสิ่งที่ชอบและมิชอบข้าได้ลองใคร่ครวญแล้ว สิ่งที่ข้าชอบคือการขึ้นขี่มังกรโต้สายลม อาหารข้ากินได้หลายอย่างหรืออาจเพราะกินแต่อะไรเดิมๆ ส่วนที่ไม่ชอบ ข้าไม่ค่อยชอบคนที่ไม่จริงใจสักเท่าไหร่ ก็เหมือนที่คนส่วนใหญ่ไม่ชอบกัน พอได้ลองหาสิ่งที่ตนเองชอบและไม่ชอบก็เหมือนข้าจะรู้จักตนเองน้อยเหลือเกิน
หวังว่าคำตอบของข้าจะเป็นที่น่าพอใจของท่าน
ยินดีเหลือเกินที่ได้รู้จักท่านข้าเฝ้ารอจดหมายฉบับต่อไปอยู่
เจเซริส เวลาเรียน‘
เจเซริสพรมน้ำหอมประจำกายก่อนจะพับให้เรียบร้อย เจ้าชายผู้สูงศักดิ์ขณะนี้กำลังลังเลกับการเลือกซองจดหมายที่จะใช้ส่งไปยังแดนเหนือ สุดท้ายก็ได้ซองสีเขียวแก่และครั่งสีทองเป็นคำตอบ เจเซริสถอนหายใจพลางมองซองจดหมายที่ตนเองปิดผนึกสำเร็จ มือบางเคลื่อนไปหยิบเอากระดาษที่ลอร์ดครีแกนตอบมาไว้ในมือ นึกไปถึงบทสนทนาผ่านตัวหนังสือเจเซริสก็ฟุบใบหน้าไปกับโต๊ะ ปล่อยให้ใบหน้างดงามแนบไปกับกระดาษจดหมายนั้น สูดลมหายใจลึกเอากลิ่นหอมหวานของบุรุษที่ตนส่งจดหมายหาเข้าเต็มปอด
เจเซริสอยากรู้เหลือเกินว่าอีกฝ่ายจะตอบอย่างไรเมื่อได้อ่าน
จะมีอาการลังเลในการเลือกซองจดหมายเหมือนกับที่เขาเป็นหรือไม่
และจะสูดดมกลิ่นประจำกายของเขาดังที่เจเซริสชอบทำหรือไม่
เขาอยากรู้คำตอบจริงๆ